Iets over mij.


Ik ben geboren in 1968 in Den Haag als middelste in een gezin van 5 kinderen.

Al vanaf dat ik kon schrijven, schreef ik verhaaltjes en vertelde ik ook vaak verhaaltjes aan mijn zusjes en broertje. Meermaals werd mij ‘verweten’ een wel erg grote fantasie te hebben.

Hoewel Nederlands mijn lievelingsvak was op de middelbare school, ging ik hier niet mee verder. Ik wilde de verpleging in.

Na een opleiding tot ziekenverzorgster werd ik uiteindelijk psychiatrisch verpleegkundige.

Verhalen bleef ik schrijven. Ik heb met veel plezier een cursus kinderverhalen schrijven gedaan. Regelmatig schreef ik verhalen, maakte ik zelf boekjes ervan, maar nooit durfde ik ermee de grote wereld in.

Na 14 jaar in de gezondheidszorg te hebben gewerkt, koos ik uiteindelijk voor de PABO. Ik wist eindelijk wat ik wilde worden: een juf op de basisschool.

Ik verhuisde naar Amsterdam en kwam daar te werken op een openbare basisschool waar ze werken volgens het ontwikkelingsgericht onderwijs.


Als gescheiden moeder met 2 kinderen, was ik al lang op zoek naar geschikte boekjes die niet belerend overkomen of oplossingen brengen. Maar die kinderen uitnodigen tot het praten over de scheiding.

Ook de andere delen van de reeks zijn bedoeld om samen met de kinderen te lezen en erover te praten. Niet alleen thuis, maar ook op scholen. 


Hoe is het allemaal begonnen:


Zo'n 5 jaar geleden, toen mijn jongste zoon Stijn, 3 jaar was, zei hij tegen mij: ik wou maar dat jij een prinses was en papa een prins. Dan waren jullie nooit gaan scheiden.

Dat was voor mij de aanleiding om het verhaal te gaan schrijven. Ik pakte meteen het 'en ze leefden nog lang en gelukkig'- item aan en besloot om dat te gebruiken.


De zoektocht naar een geschikte illustrator duurde lang. Eerst dacht ik dat ik het misschien zelf wel kon tekenen. Ik ging enthousiast in de weer met papier en behang, met verf en ecoline. Het had niet het resultaat dat ik graag met dit boek wilde neerzetten.

En naarmate de jaren vorderde en ik een paar keer bijna een illustrator gevonden had, groeide bij mij het idee om meer kinderboeken te schrijven met een maatschappelijk onderwerp.

Het boek, wat nog niet eens echt een boek was, werd een reeks.

Het zouden moderne sprookjes worden, vol met kastelen, prinsen, prinsessen, ridders en koninklijke koks.


Uiteindelijk ben ik terecht gekomen bij Caroline van Pelt.

Een fantastische illustrator die meteen in mijn verhaal geloofde en zelfs al bij voorbaat beloofde, de hele reeks te willen illustreren.

Samen hebben we de tekeningen bedacht bij de tekst. Dankzij haar uitzonderlijke talent om mijn bedoeling in beeld om te zetten, is dit boek precies zoals ik het me had voorgesteld.


Door de sprookjeswereld menselijker te maken, hoop ik dat de kinderen wellicht eerder kunnen accepteren dat het hun overkomt. Als het zelfs in sprookjesland gebeurt, dan kan het dus overal. Door het verhaal te gieten in een prachtig geïllustreerd prentenboek is het niet alleen mooi om naar te luisteren, maar ook prachtig om naar te kijken en om steeds weer nieuwe details te ontdekken in de kleurrijke illustraties.


Ik wens jullie veel lees- en kijkplezier.